rüya kapanına gerilmiş bir denizyarıcı,
iskemlede iki göğün arasında,
bir köylünün gözlerinden oyulmuş zarlarla,
barbut oynuyorken oğullarıyla,
birkaç osuruk ve çok miktarda sümükten hasıl oldu dünya.
Ah, o zarlar,
Tanrı’nın silahlanmadığı zamanlar.
duanın bulaşmadığı ellerde yuvarlandıkça,
Ben de şahit sayılıyorum kamusal davarlar.
Zikrediyorum,
Tanrı at avrat, biraz çavdar ekmeği biraz şarap,
adınla yedikten sonra,
nasıl yediğimin ne önemi var.