BARBARLARI BEKLERKEN

Çeviri: Tibet Şahin  "Artaud’nun entelektüel ıstırabını betimlemek için kullandığı metaforlar zihni ya kişinin net bir şekilde mülkiyetinde olamadığı (ya da tapusunu kaybettiği) ya da uzlaşmasız, kaçkın, dengesiz ve sapkınca değişken bir fiziksel öz olarak ele alır. 1921 kadar erken bir tarihte, kendisi daha 25 yaşındayken, kendi sorununu zihnini hiçbir zaman “bütünüyle” yönetememesi olarak ifade eder. 1920’li yıllar boyunca, fikirlerinin kendisini “terketmesinin”, fikirlerini “keşfedememesinin”, zihnine “ulaşamamanın”, kelimelerini anlama yetisini “yitirmesinin” ve düşüncelerin biçimlerini “unutmasının” yasını tutar. Daha doğrudan metaforlarda, fikirlerinin kronik “aşınmasına”, düşüncesinin ayakları altında ufalanmasına ya da sızıp kaçmasına öfkelenir; zihnini kesik kesik çatlamış, bozulan, taşlaşan, sıvılaşan, pıhtılaşan, boş, geçirgen olmayan bir yoğunlukta olarak tanımlar: kelimeler çürür. Artaud, kendi “ben”inin düşünüp düşünmediğine dair bir şüphe altında değil, kendi düşünc...

Beklediğimiz tonal kıvrılmanın hemencecikmişçesine bir an sonraki öngörüsü, damardan giren, hep alt kolumuzdan akan kan olaraktan. En çok iğne nereye yapılmışsa, damar nerede yollanmışsa oradan gelen. Damar, vücudu kaplayıp dolayımlar ve kanallar görevini yerine getiren değil, sınırlayan ağları değil bedenin; bizi hayatta tutan hâl değişimlerinin doyumu değil. Damar iğnenin girdiği açıklıkta ve içeri giren bir şeyler, damar iğneyle bir arada duran ve tüm iğnelerin anısı hissedilmekte, bu açıklıkta arzumuz, d’nin doluluğunun başka türlüsü damara vuran. Küçücük, milimilim bir açıklık, hiçbir abartının sığıp da geçemeyeceği. Drama abartının geri çekilmesiyle ortaya çıkar, ki abartı, dramayı bilmeyenin koyduğu bir addır. Katılaşmış nesnenin öteye taşınması, pıhtılaşan şeyin bir yerden tutulup çekilmesi, bir genişleme, yalnızca bir çıkışın önü kalır pıhtılaşan şey için. Bu sebeple metanomiden bahsedeceğim; içimize aldıklarımız kendi tenimizin çeperlerimizde ürettiklerimiz değil; etten ve ka...

Sınıf bizi çağırıyor. Bugündür sınıf mücadelesinin meydana döküleceği an! Şehirler isyan edin! Öğrenciler isyan edin! Yoksullar isyan edin! Ezilenler isyan edin! Bugün Doruk Madencilik yarın başka bir kapitalist düşman bizi yok edecek. Açlık var! Onur var! Yeraltından yeryüzüne isyan eden madencilerin feryadı bizdir. İsyan edin! İsyan edin! İsyan edin!  #HakkımıVerDorukMadencilik

Almancadan çeviren: Tibet Şahin  Rodez, 22 Kasım 1945 Sevgili dostum , Jabberwocky’yi çevirmedim . Metinden bir fragmanı çevirmeyi denerken canım sıkıldı. Bu şiiri bugüne kadar hiç sevmemiştim, bana halen daha sanatlaştırılmış bir çocuksuluk gibi geliyor; ben öne atılan şiirleri seviyorum, aranan dilleri değil. Okurken veya yazarken ruhumun nasıl gerildiğini hissetmek istiyorum, aynı Baudelaire’in “Aaas”ı, “Şehit”i ve “Kythera’ya yolculuk”u gibi. Yüzeysel şiir ve dilleri sevmiyorum, mutlu saatleri, zekânın zaferini içime çekmeyi sevmiyorum, bu zekâ kıç deliğinin üstüne dayansa da, ona bir kalp ve ruh bahşetmeden. Kıç deliği hep korkunçluk demektir, ve bir insanın kendisini parçalamadan dışkısını kaybetmesine izin vermiyorum, ve ruhunu kaybetmeden, ve Jabberwocky’de bir ruh yoktur. Edgar Poe ve Baudelaire gibi ruhun tetanozu olmayan veya ruhun tetanozundan gelmeyen hiçbir şey hakiki değildir ve şiir sayılamaz. Jabberwocky bir hadımın, bir tür hibrid erdişinin eseridir, içinden yazıl...

 "SALÒ faşistleri memnun etmez. Zaten bazılarımız da Sade’ı oldukça değerli bir miras olarak kabul ettiği için “Sade’ın faşizmle ne alakası var?” diye sorarız. Nitekim, arda kalan faşist ve Sadecı olmayanlar ise Sade’ı sıkıcı bulmak gibi katı ve kolay bir düstur edinmişlerdir. Bu yüzden de Pasolini’nin filmine kimse riayet etmez. Yine de, film alenen bizi bir yerlerden yakalar. Peki nereden?" Sade-Pasolini/Roland Barthes Barbar Okumalar, Mart 2026  Yayına Hazırlayan: Barbarları Beklerken Sanat Kolektifi  Editör: Dolunay Aker  Çeviri: Burak Bayülgen  Kapak Tasarım: Kübra Türkiliş iletişim: barbarlaribeklerken@gmail.com web: yeniolaniyap.blogspot.com https://www.nadirkitap.com/sade-pasolini-booklet-roland-barthes-kitap46376700.html?utm_source

Büyük Edebiyat'la bir sorunumuz var. Büyük Edebiyat'ı tanımıyoruz. Biz yerliler arasında dolaşan, o barbar'ın edebiyatını tanıyoruz.  Büyük Edebiyat; klasörler arasına gizlenmiş, şairleri yazarları izleyen büyük edebiyat, kutsal saydığı her şeyin etrafında ödüller dağıtan, sermaye ağlarını kontrol eden, iktidarın kan kardeşi büyük edebiyat, bizim düşmanımızdır. Elbette ki ona da Brecht'ten mülhem iyi bir düşmana davrandığımız gibi davranacağız. Güzel ve iyi tüfeklerle. Büyük Edebiyat'ın bir de küçük öykücüleri vardır. Klonlanmış, kopyalamaya teşne, gerçekle asla yüzleşmeyi göze alamayan, sabahtan akşama kadar muhalif sözcükleri arka arkaya sıralayıp fakat tek bir gerçek cümleye yenilen küçük öykücüler gerçek bir itirazla karşılaştıklarında tabii ki Büyük Edebiyat'a sarılacaklardır. Büyük Edebiyat'ın vitrinlerinde Cortazar, Borges, Perec vb. isimleri görebilirsiniz. Gerçek şu ki onlar gerçekten bir vitrine ihtiyaç duymadan büyük olmayı başarabilmiş gerçek dos...