Perşembe Babası/Kerim Atay


elinde kalemle uykuya dalıyorsun, diri diri yakıyorsun rüyanı

ismin güç seçiliyor aceleye gelmiş bir dövizin üzerinde 

taşıyansa tekinsiz motelleri, yemek tariflerini, 

kuyruğu kesik kedileri ve simyayı seven, 

o sabah ne kadar beğenilirse

o kadar akışkan bir ihtiyar, 

öğlen o, ikindi onlar, akşam çoğulluğuna baş kaldıran sözleşmeli er, 

gece seviştiği her rütbeliyi

şafakta

ters kelepçeyle

hafızasına atıyor.


rutubetçil sayrılıklarla sıkı fıkı  

havaların bayağıdır

mevsim normallerinin üstünde seyretmesini nedense 

pek umursamıyor


ağzı mühürlü mağaralara benziyor, 

kundaklanan bir şiirde kaybetmiş ilhamını

gözleri yosun yerine kan tutan bir resif gibi

rasgele bir cezirde

boğulmak üzere


ve sol dizinde 

doksanların ortasından beri

bir şarapnel dansediyor.







Bu blogdaki popüler yayınlar

Uyuyan Güzel ve Kitleler – Fanon'un Sömürge Sonrası Döneme İlişkin Sınıf Analizi/Sam Chian

Bir Ayaklanma İçin Talimatlar

Şairin İdeolojik Sefaleti (1)