Mayakovsky/Frank O'hara
Çeviri: Tahsin Aladağ
1
Kalbim çarpıyor!
Dikiliyorum küvette
ağlayarak. Anne, anne
kimim ben? Eğer o
bir kere geri gelirse
ve beni yüzümden öperse
pürüzlü saçı okşarsa
şakağımı, zonkluyor!
o zaman giyebilirim elbiselerimi
Sanırım, ve yürüyebilirim sokakları.
2
Seni seviyorum. Seni seviyorum,
ama dizelerime dönüyorum
ve kapanıyor kalbim
bir yumruk gibi.
Kelimeler! Hasta
olun benim hasta olduğum gibi, bayılın
devirin gözlerinizi, bir havuz
ve dikeceğim gözlerimi
yaralı güzelliğime
ki o en iyi ihtimalle bir yetenektir
şiir için.
Memnun edemez, büyüleyemez veya kazanamaz
nasıl şair!
ve berrak su kalın
kafasında kanlı darbelerle.
Kucaklıyorum bir bulutu,
ama süzüldüğümde
yağmur yağdı.
3
Komik bu! göğsümde kan var
ah evet, tuğlalar taşıyordum
kopmak için ne garip yer!
ve şimdi yağmur yağıyor tuba ağacına
ben çıkarken pencere pervazına
altımdaki raylar isli ve
koşmak tutkusuyla ışıltıyor
atlıyorum yapraklara, deniz gibi yeşil
4
Şimdi sessizce bekliyorum
kişiliğimin felaketinin
tekrar güzel gözükmesini
ve ilgi çekici, ve modern.
Ülke gri ve
kahverengi ve beyaz ağaçlarda,
kahkahanın karları ve gökleri
sürekli azalır halde, daha az komik
yalnızca daha karanlık değil, yalnızca gri değil.
En soğuk günü olabilir
yılın, bunun hakkında ne düşünüyor
o? Yani, ben ne düşünüyorum? Ve eğer düşünüyorsam
Belki yine kendimimdir.
